عایق کف پارکت و اثر کاهش نویز:
تاریخچه توسعه کفپوش پارکت را می توان در دوره باروک اروپا در قرن هفدهم ردیابی کرد. در آن زمان ، خانواده های سلطنتی و اشراف اروپا به طور گسترده ای از کفپوش پارکت در کاخ ها و خانه های خصوصی استفاده می کردند و با ترکیب روکش های چوبی طبیعی با رنگ های مختلف ، کف را با الگوهای باشکوه تزئین می کردند. این سبک به سرعت در بین اشراف محبوب شد. کفپوش پارکت به زبان فرانسه "پارکت" نامیده می شود ، که از کاخ ورسای در زمان سلطنت پادشاه لوئیز چهاردهم فرانسه سرچشمه گرفته است. کفپوش چوبی جامد در اینجا ، به ویژه کفپوش پارکت ساخته شده از گردو و چوب گیلاس ، به نمادی از وضعیت اشرافی تبدیل شد.
تکامل در دوره های مختلف تاریخی
قرن هفدهم تا نوزدهم: کفپوش پارکت به طور گسترده ای در بین اشراف اروپایی مورد استفاده قرار گرفت و به یک عنصر ضروری در طراحی معماری دوره باروک تبدیل شد. ساختمانهایی مانند کاخ Doge در ونیز و Palazzo Madama در تورین این طرح را اتخاذ کردند.
قرن بیستم: با توسعه فناوری مدرن ، کفپوش پارکت از انعطاف پذیری بیشتری در عملکرد ، اندازه ، ساختار و ضخامت برخوردار است و می تواند نیازهای عملی تری مانند کاهش نویز و حفظ گرما را برآورده کند.
برنامه های مدرن و سبک های طراحی
الهام بخش طراحی کفپوش های مدرن از ترکیب و ترکیبی از جنگل های مختلف برای ایجاد الگوهای و بافت های منحصر به فرد ناشی می شود. روشهای ترکیبی متداول شامل ترکیبات شاه ماهی و مخلوط کردن شاه ماهی است. این طرح ها نه تنها زیبا هستند ، بلکه جذابیت های منحصر به فردی را نیز به خانه اضافه می کنند. به عنوان مثال ، ترکیب شاه ماهی از طریق ترکیب هوشمندانه ، کف را سه بعدی می کند ، در حالی که ترکیبی از شاه ماهی در فرانسه سرچشمه گرفته و یک اثر هنری منحصر به فرد را از طریق سنگ فرش الماس نشان می دهد.
